Home Nieuws Viviane Smolders masseert de grote muzieksterren der aarde “Backstage is het net een Franse snelweg: alles gaat heel snel en de opritten zijn klein”

Viviane Smolders masseert de grote muzieksterren der aarde “Backstage is het net een Franse snelweg: alles gaat heel snel en de opritten zijn klein” - Nieuws

Viviane Smolders masseert de grote muzieksterren der aarde “Backstage is het net een Franse snelweg: alles gaat heel snel en de opritten zijn klein”

19 juli 2017
Op een leeftijd dat mensen niet meer zo snel aan een carrièreswitch denken, sloeg zij juist een volkomen nieuwe weg in. Viviane Smolders liet een carrière in de stedelijke ontwikkeling achter zich. Haar intuïtie leidde haar naar het masseren.

Voor een relatieve nieuwkomer in het vak heeft ze heel interessante en behoorlijk gerenommeerde klanten. ‘Laatbloeier’ Viviane behandelt op locatie, vaak backstage, de groten der aarde van de muziekindustrie als die dit deel van Europa aandoen op hun tournees.

Showbusiness

Regelmatig springt zij in haar auto op weg naar de Lotto Arena in Antwerpen, het Vorst Nationaal in Brussel, de Lanxess Arena in Keulen, de Ziggo Dome of het GelreDome. Om maar wat te noemen. Namen en rugnummers noemen doet ze – begrijpelijkerwijs – niet. De pop- en rocksterren, veelal uit Amerika en de Britse Eilanden, rekenen in gelijke mate op haar expertise als op haar discretie. Dat maakt haar verhalen niet minder interessant. De geboren Rotterdamse praat honderduit en leeft haar leven volop. Passie is daarbij het sleutelwoord.
Tegenwoordig woont ze in Zandvoort. Het gesprek vindt plaats in een ontspannen strandtent, met uitzicht op de zonnige Noordzee. Viviane (45) heeft er de hele middag voor vrijgemaakt, want je moet de tijd nemen om van het moment te genieten. Naast haar bezigheden achter de schermen van de grote podia, werkt ze twee of drie dagen in de week in haar eigen praktijk, die in het pand van een chiropractiepraktijk in Amsterdam is gevestigd. Meer hoeft even niet. Werken is leuk en doet ze vol overgave, maar het moet niet op een negen-tot-vijfbaan gaan lijken. Bovendien moet ze tijd overhouden voor de speciale opdrachten in de showbusiness.

Passie

Een kantoorbaan had ze, en helemaal geen slechte. Opgegroeid in Rotterdam ging ze naar Utrecht om sociale geografie te studeren, nadat ze ook de lerarenopleiding aardrijkskunde had gevolgd. Ze was docente aardrijkskunde en kreeg vervolgens een baan in de stedelijke ontwikkeling bij een gemeente. “Het geld was goed en het werk niet slecht, toch dacht ik: dat moet anders. Bij die gemeente kwam ik veel freelancers tegen, en ik was eigenlijk verbaasd over hun energie en enthousiasme. Het leek niet op te houden. Wat gebeurt er bij hen dat er niet bij mij gebeurt, vroeg ik me af. Mijn werk en opleiding waren leuk, maar ik zag het me niet tot mijn pensioen zo doen. Ik ben op zo’n freelancer afgestapt en heb gevraagd wat hem dreef. Het antwoord was passie.” Ze besloot: dat wil ik ook. Waar ze was, vond ze het niet. Maar hoe kom je daar? Wat is mijn passie eigenlijk? “Ik deed heel veel aan sport, liep met een plan rond om een webwinkel voor vrouwelijke hardlopers te beginnen, maar dat is er nooit van gekomen. Ik wilde er ook iets met cosmetica bij doen. Maar ik wist natuurlijk niks over cosmetica. Ik dacht: ik doe een cursus schoonheidsspecialiste voor de basis. Het moest allemaal wel snel, want ik was al 39. Toen ben ik naar België gegaan voor een opleiding, daar kon het in zes maanden. Zo kwam ik in aanraking met de module lichaamsmassage. Daar had ik nooit iets mee gehad eigenlijk, en ik had ook geen ambitie in die richting. Waxen was toen helemaal in en dat vond ik veel leuker, maar een docent raadde me aan om de massage in te gaan. Zes maanden later dacht ik: dit is misschien wel interessant.”
Ze meldde zich aan bij een massagesalon in Amsterdam. “Tot de dag van vandaag ben ik blij dat ik dat heb gedaan. Ze hadden heel mooie massagetechnieken en ik heb daar veel geleerd”, zegt Viviane, terwijl ze met haar lange slanke handen een massage uitbeeldt.

Cursus

Masseren was haar passie, zoveel was duidelijk. De bijbaan lesgeven ging het niet worden, en ze stortte zich volledig op het masseren. “Dat kan funest zijn qua financiën, zoals iedere masseur weet. Toch heb ik de stap genomen.” Bij het NGS haalde ze haar licentie sportmassage. “Ik wilde een stevige ondergrond hebben.”
“Ik ging toen de weg op, een mobiele praktijk waarmee ik bij de mensen aan huis kwam”, omschrijft ze de volgende stap. “Dat was hartstikke leuk om te doen, en het was weg uit het kantoor. Ik had besloten dat ik dat zeker niet meer wilde.”
In Amsterdam was er een cursus Deep Tissue Massage and Myofascial Release. “Ik was heel fanatiek en op zoek naar goede opleiders. Ik wilde les van de besten, en daar was een heel goede docent uit Amerika. De cursus zat alleen vol. Ik heb gepusht om erbij te mogen. Dat lukte, en opeens zat ik daar met masseurs uit heel Europa en daarbuiten. Eén meisje, een Amerikaanse, vertelde dat ze allemaal popartiesten behandelde. Van de lijst met namen gingen mijn ogen knipperen. Op mijn vraag hoe ze daarbij kwam, zei ze alleen maar met een glimlach: ‘Via-via.’”

Goede vriendin

Viviane kon het allemaal best begrijpen. Ze was wat dit vak betreft een novice. “Het was een ver-vanmijn-bedshow. Een paar maanden later belde datzelfde meisje mij opeens op. Of ik de volgende dag in Antwerpen kon masseren om haar massageboeking over te nemen; zij had een dubbele boeking en vroeg mij om voor haar in te vallen. In mijn hoofd kwamen er allemaal bezwaren op, maar mijn gevoel zei: Ja, ja!” Binnen het uur stroomde haar inbox vol met berichten uit de Verenigde Staten. “Het duizelde me. Ik had niet eens tijd om de band die zou spelen op te zoeken. Ik werd helemaal gescreend.”
Ze kwam door de keuring en zette koers naar de Lotto Arena in Antwerpen. “Backstage de ingang vinden was al een avontuur”, herinnert Viviane zich. Uiteindelijk kwam ze, na wat omzwervingen, waar ze zijn moest. In alle rust de leden van de popband masseren was er niet bij; het zaalgeluid was alom aanwezig. “Je wordt ingehuurd voor één artiest als hij of zij geen eigen massagetherapeut mee op tour heeft, maar ook dansers en muzikanten kunnen zich laten behandelen. Er zijn protocollen.”
De eerste keer was een succes, en het begin van meer. “Het meisje van wie ik mijn eerste backstageboeking kreeg, is nu een goede vriendin geworden. Ik masseer op de gekste plaatsen. Soms is er een prachtige therapieruimte voor me gemaakt, soms masseer ik direct achter de coulissen. Er moet gemasseerd worden, en er is niet altijd tijd voor arbotechnische vraagstukken. Het kan voorkomen dat je iemand behandelt vlak voordat hij of zij het podium op moet.”

Topsporters

Zangers, muzikanten, dansers, soms de crew; ze worden gemasseerd door Viviane. “De artiesten gaan er van uit dat je weet wat je doet. Het is een reizend circus. Ik vergelijk het soms met een Franse snelweg: alles gaat heel snel en de opritten zijn klein. Er zijn, ongeschreven regels, er is etiquette en er zijn strakke draaischema’s backstage en veel hectiek. Daar moet je mee om kunnen gaan. Leuk is het als de artiest stug binnenkomt en aan het einde helemaal ontspannen is. Dan komen de verhalen ook.”
De inspanningen die de artiesten op het podium leveren, zijn soms gelijk aan die van topsporters, al zijn de entertainers lichamelijk niet altijd zo goed getraind als professionele atleten. “Ik pas mijn massage aan op de situatie. Je gaat geen post-event massage geven aan iemand die direct na de behandeling het podium op gaat. Na afloop masseer ik ze ook weleens, om het melkzuur eruit te halen. Ook de muzikanten zijn belangrijk. Als de artiest niet wil, dan krijgen zij vaak de prioriteit. Als je zo’n zware gitaar om je nek hebt hangen, lijdt onder andere je trapezius daaronder. Heel onnozel vraag ik dan of hij niet eens een andere gitaar kan nemen die wat lichter is. ‘No, this is the sound, man!’, krijg ik dan te horen. Pols, vingers, middenrif, alles staat onder druk bij muzikanten. Bij drummers zijn het vooral hun brede rugspier en hun rotator cuff.”

Nieuwsgierigheid

Popartiesten van het formaat waar Viviane mee te maken krijgt, hebben vaak in eigen land zoals zij het noemt ‘elitetherapeuten’. De massageopleidingen in Amerika zijn stukken strenger en zwaarder dan bij ons. Om te kunnen concurreren in technieken en ervaring, blijft ze dan ook op zoek naar ‘steengoede’ opleidingen. “Om op dat niveau te kunnen werken, volg ik nu bijvoorbeeld een opleiding in Londen.” Hoewel haar eigen praktijk in Amsterdam klein is en blijft, is het werk bevredigend voor Viviane en vaak succesvol. “Het is ontzettend leuk, ik heb een gezonde nieuwsgierigheid om dingen op te lossen. Het is communicatie tussen mijn handen en het lichaam van de klant, dat je vertelt wat je moet doen. Al mijn verschillende activiteiten zie ik niet als werk, maar als een passie. Ik heb niet mijn passie gevonden, mijn passie heeft mij gevonden. Ik geniet ervan zo lang als het duurt, want ik plan niet vooruit. Ik ga waar de massage mij heen voert.”